Forum-Szkolenia

Prawda, jest taka, że w większości, nawet w dużych sklepach sprzedawcy są kiepsko opłacalni. Dlatego m.in. nie zawsze zachowują się odpowiednio, do tego, jak by chciał tego klient.
Co innego, jeżeli dostają dodatkową prowizję od wolumenu sprzedaży, wtedy zaczynają się bardziej starać.

Kwestia zarobkowa to jedna sprawa a drugą sprawą jest fakt że nie wiemy czy ten sprzedawca który nas "irytuje" nie miał ciężkiej nocy, może dziecko mu zachorowało, zostawiła go żona, w naszej ocenie ludzi musimy też mimo wszystko brać pod uwagę takie sytuacje i starać się być wyrozumiałymi

Ludzie każdego zawodu mogą mieć kłopoty osobiste w stylu chore dziecko, czy rozwód. Nieprofesjonalne jest przynosić problemy własne do pracy.

Jest taki ochroniarz, prawie dziadek w jednym ze społemowskich sklepów spożywczych, który jawnie mnie irytuje. Zawsze mówi, że by nie zapomnieć wziąć koszyk i cąły czas krzywo się na mnie gapi. A ja przecież nic nie robię w tym sklepie poza zakupami...

Ochroniarze starej daty być może czują to poczucie obowiązku prawie jak za czasów urzędowania "milicji".
Jednak w większości sklepów widać że ochroniarz chroni ale także pomaga klientowi.

Niestety, w sklepach menagerowie popełniają często bardzo duży błąd. Tzn. zmuszają pracowników do tego, by Ci nagabywali każdego klienta z osobna. Bardzo często ma to odwrotny skutek, ponieważ osoba, która jest osaczona może poczuć, że ktoś chce ją naciągnąć. Wiadomo, że ktoś, kto czuje zagrożenie będzie chciał się wycofać z takiej sytuacji.

Dlatego, jestem przekonany, że lepiej poczekać, aż klient się rozejrzy. I tak jak mówił jeden z moich przedmówców - jeżeli czuje się zagubiony - podejść, zapytać czy możemy pomóc, czy szuka czegoś szczególnego, co go interesuje.

Naprawdę nachalne wciskanie i teksty w stylu "ale ja pomogę" (za wszelką cenę), nie działają na korzyść sprzedawcy. Ani na korzyść marki. Dobrze jest mieć podejście na zasadzie "co mnie wkurza, kiedy jestem w sklepie", albo lepiej wg. proaktywnej postawy, czyli "co mi by się podobało, gdybym był klientem w sklepie".

Najlepiej jest wyczuć tego klienta. Już po chwili widać czy klient lubi być obsługiwany czy woli sam wybrać towar. Po odpowiedzi "dzień dobry" można wywnioskować jak klient zareaguje na propozycję pomocy.

Skoro mówimy o tym, co nas nieprzyjemnego spotkało w sklepach, to ja podzielę się swoim niezbyt miłym doświadczeniem. Związane ono jest właśnie z ochroniarzem.
Sklep spożywczy, duży, bardzo znana sieć. Wyłożyłam zakupy na taśmę, wkładając je po skasowaniu ponownie do koszyka, zapłaciłam. Później stanęłam dalej od kasy, żeby zapakować produkty do plecaka, pozostawiając później koszyk w tamtym miejscu - była to taka jakby podstawka do pakowania i jak mniemałam - do pozostawiania koszyków (więc nie odłożyłam go tam gdzie stały koszyki, które biorą klienci wchodzący do sklepu). Po czym, wychodząc już, widzę skierowane w moją stronę pełne nienawiści spojrzenie ochroniarza i słyszę jak mnie wyklina... Nie wdawałam się w dyskusje, bo przy kasie pełno ludzi, a ochroniarz z taką akcją... Od tamtej pory unikam tego sklepu. Uważacie, że to dopuszczalne tak traktować klienta?

Jestem zdania, że lepiej aby klient sam zdecydował co potrzebuje, nie można mu narzucić czegoś. Sama tego nie lubię, wiec sama nie potrafiłaym namówić-zmusić! kogos do zakupu jakiejś rzeczy. Myslę, że miła obsługa, doradzenie jesli klient poprosi powinno pomóc.

Najbardziej lubię robić zakupy w supermarketach, bo tam mam spokój mogę wszystko obejzeć i zastanwoaić sie 10 razy.. w takim małym slepiku wiadomo, że sprzedawcy zalezy aby coś sprzedać i często przez to bywa nachalny...nie lubię tego. Chce sama decydować o tym co kupię i za ile.