Forum-Szkolenia

Goethe stwierdził 'To, co najważniejsze, nie może być na łasce tego, co mniej ważne'.
Często jednak w codziennym życiu sprawy mniejsze przekłądamy nad te, które są naprawdę istotne i niecierpiące zwłoki.
Jak to się dzieje, że postępujemy właśnie w taki sposób mimo, ze doskonale zdajemy sobie sprawę z błędności naszych decyzji?

Otóż samo ustalenie priorytetów to za mało. Aby skutecznie zarządzać sobą nie wystarczy tylko wiedzieć, co trzeba zrobić. Kluczem do sukcesu jest działanie, sukcesem z kolei - wypracowane nawyki zjadania najpierw metaforycznej żaby Tracy'ego, a później zajmowanie się sprawami mniej istotnymi.

Działanie to podstawa.

A jak jest z waszą silną wolą i realizacją w pierwszej kolejności tego, co jest naprawdę ważne?

To bardzo ważne , żeby ustalić sobie priorytety działania i postępowania. Zaczynałem pracę jako szeregowy pracownik, z czasem jednak udało mi się dostać awans i obecnie zarządzam i koordynuję pracę trzech działów. Przy takiej ilości obowiązków, niezwykle ważnym jest, aby ustalić ściśle priorytety w działaniu i zarządzaniu projektami. Nauczyłem się tego na szkoleniu *******'a i jestem bardzo zadowolony z 7. nawyków, jakie w sobie wypracowałem.

Ustalenie priorytetów i trzymanie się określonych reguł w codziennym życiu, ale przede wszystkim pracy, pomaga uzyskać swoistego rodzaju harmonię. Dzięki nawykowi ustalania priorytetów mam możliwość skutecznego i przemyślanego sposobu radzenia sobie z kolejnymi problemami w zarządzaniu zasobami ludzkimi.

Już nie mam potrzeby "gaszenia pożarów" i załatwiania tzw. "pilnych spraw" od momentu, kiedy przekraczam próg biura. Teraz wszystko idzie zgodnie z planem - od najważniejszego, do mniej ważnych.

Bardzo sobie to cenię.

Ja staram się pracować nad swoją silną wolą, ale nie zawsze to funkcjonuje tak jakbym sobie tego życzył. Czasami faktycznie wiem że coś jest ważniejsze, a mimo wszystko, pewnie po części z lenistwa najpierw robię rzeczy mniej ważne. Chciałbym mieć większą motywację do działania, bo wiem że to jedyny sposób prowadzący do mojej dobrej samoorganizacji.

Najgorsze jest to, że sama świadomość, jakie są priorytety, nie wystarcza. Trzeba znaleźć jakąś wewnętrzną siłę, żeby móc to ogarnąć i wprowadzić w życie.
Z tym jest często problem... odkłada się na "jutro" wiele spraw, a potem się okazuje, że w jeden dzień trzeba nadrobić pare miesięcy/lat... A przecież "co stracisz w jeden dzień, tego w dwa nie nadrobisz"...

Ja również mam problemy z priorytetami, bo tak na prawdę, duże rzeczy wymagają systematycznej pracy z dnia na dzień, a drobne da się "odbębnić", no bo kwestia paru godzin jednego dnia i z głowy... Problem w tym że takich pierdółek jest pińcet razy więcej niż rzeczy o znacznie większej wadze...

Obecnie nad tym ubolewam, bo chciałbym pchnąć do przodu pare ważnych dla mnie kwestii, ale jestem tak zawalony codziennym życiem, że po prostu nie mam kiedy nawet jak próbuje się siłowo odrobić z mniej priorytetowych spraw, to i tak brakuje czasu na te ważniejsze... i takie to marne

U mnie to jest tak, że jeśli jest coś dla mnie ważne, to moja silna wola góruje i zwycięża. A jeśli wiem, że mogę sobie pofolgować - to wtedy lipa....

U mnie wszystko zależy od dnia i mojego humorku....

Psychika człowieka działa w taki sposób, że łatwo przyzwyczaja się do złych nawyków. Znacznie trudniej przychodzi mu nauczenie się tych dobrych. Taka nauka wymaga czasu i cierpliwości. Jeżeli jednak przez kolejne 24 dni będziesz znosił niewygodę i brak komfortu, który zawsze towarzyszy wcielaniu dobrych nawyków, to po 24 dniach zaczniesz odczuwać przyjemność.

Najcięższe sa pierwsze 3 tygodnie, jesli te jakos przetrzymamy to pójdzie, kolokwialnie mówiąc, jak z płatka.
A wracajac do priorytetów w zyciu.
Jakie są wasze priorytety?
Życie zawodowe, kariera, piekny dom, piekna zona/przystojny mąż?
Czy raczej potraficie cieszyć sie małymi przyjemnosciami, które wiecie, ze zaprowadzą was w końcu do upragnionego wielkiego celu?

Moja silna wola?? Nie mam silnej woli....nie potrafię zrezygnować ze słodyczy, często ulegam wpływom innych. Starsznie jestem na siebie zła, że jestem taka miekka...Czesto zastanawiam się ile bym miała w życiu lepiej, gdybm choć trochę umiała planować i dotrzymywać swoich planów.